Wkrótce zmieniam lokum i melduję się tam, gdzie miejscówka czeka od lat. Oczywiście nadal będę Was odwiedzać, linkować itd.
W tym czasie blog może wyglądać jak po przejściach, za co przepraszam. ;))
Zanim wszystkie manatki poskładam, DZIĘKUJĘ wszystkim zaglądającym, obserwatorom i bawiącym się wspólnie!
Dziękuję za komentarze, miłe słowa i wszystkie piękne prezenty, za Waszą obecność przede wszystkim, bo to najcenniejsze!! :))
Pozdrawiam ciepło i DO ZOBACZENIA na www.sweetheart.pl!
piątek, 3 lutego 2012
niedziela, 22 stycznia 2012
Z Miłości Babć i Dziadków...
Wczoraj był Dzień Babci. Dziś Dzień Dziadka.
A ja nie mam jak złożyć Im życzeń. :(
Nie wszystkim Dziadkom i Babciom mogłam podarować prezent z tej okazji. I zawsze smuciło mnie wówczas, że nie stać mnie było, że nie zawsze było jak...
Pamiętam jednak o Nich, bo wiele się od nich nauczyłam. Nawet, gdy nie byli tak blisko, bo wiele pamiętam też z pięknych opowiadań...
Żałuję, że nie mogłam poznać wszystkich Pradziadków, Prababcie, Dziadków i Babcie, ale tak się poukładało... Choć najważniejsze, że bez zbędnego żalu...
Kilka lat temu, w Dzień Dziadka, musieliśmy pożegnać Babcię. Prawdopodobnie przedostatnią, bo drugiej praktycznie nie znałam, poza miłymi wspomnieniami, których miałam szczęście doświadczyć...
A miałam ich więcej, bym mogła rozumieć co jest tak ważne...
Zapamiętałam dzięki Nim czym jest pracowitość, uczciwość i prawdziwe, głębokie, niczym nie zmącone, miłosierdzie dla drugiego człowieka...
Nauczyli mnie co znaczy KOCHAĆ DRUGIEGO CZŁOWIEKA.
To, co najważniejsze...
I wierzę, że pomimo jakiegokolwiek zagubienia, ta ufność i Miłość przetrwa.
Dziękuję Wam...
Słuchajcie swoich Dziadków i Babć. Tego co ich smuci i cieszy. Co sprawia, że czują się samotni i dlaczego. Bo o wszystkim mówią. Wystarczy słuchać i serdecznie przyjmować... Inspirujcie ich do marzeń i przekraczania barier, bo nie ważny jest wiek, ani status, ani trudne warunki, ani inne detale, a sam człowiek...
Każdy zasługuje na to, aby go kochać...
sobota, 21 stycznia 2012
Welcome home!
Czas nie guma, ale jak to przy gimnastyce, pewnie jeszcze się rozciągnie...
Edward dotarł już do Pauliski, więc jeśli ktoś nie czytał a ma ochotę, zapraszam na kolejne losowanko.
Zapisywać się można do 25 stycznia do północy, gdy ją Paulis przeczyta...
Dlaczego warto Edwarda przeczytać?
To jedna z książek, która świadczy o ludziach i ich relacjach. Chociaż nie tylko, bo zależnie od tego kto ją czyta, przynosi co innego...
Mnie Edward skojarzył się z Małym Księciem. Choć to tylko skojarzenie. Do piękna, które w sobie skrywa...
Mimo, że znalazłam w nim nawet cierpienie, to więcej było bardziej istotnych kwestii, np. prawdy i uczciwości w człowieku. O tym, co czyste, nieskalane i nie zniekształcone. O tym, co czyni go prawdziwym...
A to już drobiazgi, które poleciały wraz z Edwardem.
I zakładka do książki.
Edward dotarł już do Pauliski, więc jeśli ktoś nie czytał a ma ochotę, zapraszam na kolejne losowanko.
Zapisywać się można do 25 stycznia do północy, gdy ją Paulis przeczyta...
Dlaczego warto Edwarda przeczytać?
To jedna z książek, która świadczy o ludziach i ich relacjach. Chociaż nie tylko, bo zależnie od tego kto ją czyta, przynosi co innego...
Mnie Edward skojarzył się z Małym Księciem. Choć to tylko skojarzenie. Do piękna, które w sobie skrywa...
Mimo, że znalazłam w nim nawet cierpienie, to więcej było bardziej istotnych kwestii, np. prawdy i uczciwości w człowieku. O tym, co czyste, nieskalane i nie zniekształcone. O tym, co czyni go prawdziwym...
A to już drobiazgi, które poleciały wraz z Edwardem.
I zakładka do książki.
Etykiety:
bookmark,
Edward Tulan,
hand made,
książka w podróży,
prezenty,
rękodzieło,
sweetheart,
zakładka do książki
czwartek, 5 stycznia 2012
...
Paaulisko, paczka zostanie wysłana jutro lub w poniedziałek. Postaram się, aby dotarła jak najszybciej. I przepraszam z góry za ewentualne opóźnienia.
Po wysyłce ktoś się jeszcze skontaktuje z Tobą e-mailem, aby upewnić się, że na pewno dotarła.
Czasowo też zawieszam aktywność na blogu.
Nie wiem na jak długo, bo to już niestety nie zależy ode mnie...
Nie wiem na jak długo, bo to już niestety nie zależy ode mnie...
Jakby to Latarnik z "Małego Księcia" powiedział:
"Nie ma co rozumieć. Rozkaz, to rozkaz. Dzień Dobry."
"Nie ma co rozumieć. Rozkaz, to rozkaz. Dzień Dobry."
wtorek, 3 stycznia 2012
Kocie losowanie Edwarda Tulana...
Dziękuję za wszystkie życzenia i propozycje książkowe!
Kochane jesteście. Trzymam kciuki za Wasze marzenia.
A teraz czas na finał...
Kochane jesteście. Trzymam kciuki za Wasze marzenia.
A teraz czas na finał...
W tym roku losowanie przebiegło pod okiem Kociej Komisji. ;)
Tak się złożyło, że gdy tylko Kicia zobaczyła kulę szklaną i wpadające do niej losy, musiała w tej kuli zamieszać, więc cóż było robić... oddałam jej tę przyjemność. :))
Po dokładnym wymieszaniu losów, chwyciłam na szybko sprzęt rejestrujący i oto mamy błyskawiczne losowanie...
Niestety złapało się tylko 5 sekund, a sam filmik widać jaką ma jakość, więc los musiałam już pstryknąć...
Gratuluję więc, Paaulisko! :) I poproszę o wysyłkę adresu na e-mail, na który mam wysłać Edwarda z niespodzianką.
Po otrzymaniu przesyłki obowiązują zasady zabawy. Oznacza to też, że zorganizujesz CANDY nr 30.
Dziękuję Wam pięknie za udział w polowaniu!
Mogłam wylosować tylko jedną osobę... Więc te, którym się nie udało, zapraszam wkrótce do Paauliski.
Ściskam Was serrdecznie!
I idę w podziękowaniu uściskać Kocinkę. :))
sobota, 31 grudnia 2011
NOWY... Znaczy skuteczniejszy!
Stałym, okazjonalnym i przechodnim czytelnikom mojego bloga, życzę WSZYSTKIEGO CO NAPEŁNIONE JEST MIŁOŚCIĄ - kwitnącego zdrowia, pełni sił i motywacji, większej odwagi, zdrowego rozsądku, gdy potrzeba, solidnej cierpliwości, lepszych perspektyw, dobrej woli, uczciwości i szacunku wobec siebie, odnajdywania Miłości w drugim człowieku, radości dzielonej z innymi, pracy na miarę możliwości, wytrwałości w tym, co wydaje się trudne, uśmiechu, szczęścia rodzinnego, weny twórczej i materiałów, dzięki którym powstaje nasze kochane rękodzieło, pokory, życzliwości, anielskich cudów, głębokiej wiary, również w drugiego człowieka, w czyste intencje i wszystkiego pięknego, co rozkwita Z MIŁOŚCI!!!
SERDECZNIE DZIĘKUJĘ za wszelkie przejawy aktywności, za dobre słowa, wiadomości z serca płynące, za cierpliwość, którą mnie obdarzacie, radość, którą się dzielicie i wiarę!
Również za te piękne prezenty, którymi mnie obdarzyliście.
A sobie dodatkowo życzę, abym była uczciwie rozumiana...
Dziękuję, że jesteście!
NIECH SIĘ SPEŁNIĄ PIĘKNE MARZENIA!
SERDECZNIE DZIĘKUJĘ za wszelkie przejawy aktywności, za dobre słowa, wiadomości z serca płynące, za cierpliwość, którą mnie obdarzacie, radość, którą się dzielicie i wiarę!
Również za te piękne prezenty, którymi mnie obdarzyliście.
A sobie dodatkowo życzę, abym była uczciwie rozumiana...
Dziękuję, że jesteście!
NIECH SIĘ SPEŁNIĄ PIĘKNE MARZENIA!
♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥
W ramach przywitania Nowego Roku zachęcam Was do wstania z krzesełka i energicznego poruszania się z radosną Whitney Houston! ;)
Postanowienie mam jedno, bo tylko to działa prawdziwie:
Kochać i szanować...
Kochać i szanować...
Edward Tulan dotarł - zapraszam na losowanie!
W tak pięknym towarzystwie dotarł do mnie Edward Tulan...
Wraz z życzeniami, ze słodkościami, z pięknym rękodziełem...
Ze śliczną bombką ręcznie wykonaną przez Basię.
Istne cudeńko!
Niezwykle estetyczne i precyzyjne...
Basiu, raz jeszcze dziękuję!
Bombeczka już wisi na choince.
♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥
A do Edwarda Tulana można się zapisać pod tym linkiem.
Zgłoszenia przyjmuję do 2 stycznia 2012r.
Etykiety:
candy,
candy nr 29,
Edward Tulan,
książka w podróży,
sweetheart
piątek, 30 grudnia 2011
CANDY nr 29. Cudowna podróż Edwarda Tulana... Zapraszam! :)
Zaastanawiałam się gdzie po raz pierwszy dostrzegłam Edwarda. I sobie przypomniałam...
To wspaniałe Candy zapoczątkowała właśnie Natalija.
To wspaniałe Candy zapoczątkowała właśnie Natalija.
A więc Edward krąży od maja zeszłego roku!
Odwiedził już 28 osób, choć czytało go nieco więcej...
Dziś z rana pan listonosz przyniósł go wraz z prezentami od przemiłej Barbary.
Jak tylko się na zewnątrz rozjaśni, pokażę w jak pięknym towarzystwie do mnie dotarł!
Przyznam, że nie mogłam się powstrzymać (musiałam przerwać czytanie Hołowni i Prokopa) i Edwarda przeczytałam od razu.
A po skończonej lekturze, przytuliłam go serdecznie, aby mógł polecieć w dalszą podróż...
Zanim to jednak nastąpi, przeczyta go jeszcze jeden czytelnik, więc CANDY (pomimo czasu przeznaczonego), poleci do kogoś wcześniej, niż w założonym terminie.
Zapraszam Was do zabawy w polowanko!
Przeczytajcie poniższe zasady - w jaki sposób wziąć udział w losowaniu:
1. Pozostaw komentarz pod tym postem - tak, aby zdążyć przed losowaniem, które odbędzie się 3 stycznia 2012 r. (W zabawie biorą udział tylko osoby posiadające bloga!).
2. Umieść informację o zabawie wraz z podlinkowanym zdjęciem na swoim blogu.
3. Po wylosowaniu, skontaktuj się e-mailowo, podając swój adres. A po otrzymaniu przesyłki, przeczytaj książkę w ciągu 10 dni.
4. Zorganizuj u siebie następne candy, na takich samych zasadach (u Ciebie będzie to CANDY nr 30).
5. Wpisz się do książki.
6. Dodaj do książki dowolną niespodziankę dla zwycięzcy.
7. Wyślij Edwarda z niespodzianką, na podany przez zwycięzcę adres.
Zapisy przyjmuję do 2 stycznia 2012r. do północy.
Na wynik losowania nie będę wpływać, więc zdecyduje - jak to się mówi - los... ;)
W komentarzach dodatkowo można umieścić info jaką książkę warto przeczytać.
Przy okazji więc dowiem się na jakie książki warto zwrócić uwagę...
Przy okazji więc dowiem się na jakie książki warto zwrócić uwagę...
Kogo Edward odwiedzi tym razem...?! ;)
Etykiety:
candy,
CUDOWNA PODRÓŻ EDWARDA TULANA,
czytam,
książka w podróży,
sweetheart
czwartek, 22 grudnia 2011
Mr. Snowman & Mrs. Snowwoman...
Nie było śniegu, więc ulepiliśmy z szydełkiem kochające się bałwanki...
Z marchewami w wersji 3D, spod których wydobywa się subtelny uśmiech, z ciepłym szalikiem i żywym spojrzeniem, które pozwoli im obserwować i rejestrować wszelkie serdeczne odruchy...
I z długą bawełnianą zawieszką...
Bałwanki pouśmiechały się dobę i... zaczął sypać śnieżek...
Czas się więc zacząć ubierać w kalesony, rajstopy i inne ciepluchy!
W razie adopcji zostawiam namiary na bałwanki: Galeria ArtStacja.
A jak u Was przebiegają przygotowania do zimy?
Lepicie w tym roku bałwanka...?
Lepicie w tym roku bałwanka...?
Etykiety:
bałwanek,
bałwanki,
gift,
googly eyes,
hand made,
na choinkę,
ozdoby choinkowe,
prezent,
rękodzieło,
serce,
snow woman,
snowman,
sweetheart,
szydełkowe
wtorek, 20 grudnia 2011
Miłosne drzewko z płatkami śniegu...
Wkrótce zaczniemy przybierać zielone, leśne drzewko, więc musiały się pojawić odpowiednie ozdoby. Oczywiście wykonane ręcznie...
A skoro ręcznie i z miłości, to oczywiście SERDUSZKA!
Śniegu u mnie jeszcze nie widać, ale w razie deficytu, wyszyłam śnieżynki po jednej stronie każdego serducha.
Sporo czasu zajęło mi haftowanko i szycie, bo ponad 3 godziny...
Jednak dokładność godna jest każdego czasu!
Pozostało mi ich nieco, więc jeśli ktoś ma ochotę, to m.in. tu się nimi dzielę...
Pozdrawiam Was serrdecznie!
Etykiety:
choinkowe,
christmas tree,
haftowane,
hand made,
heart,
hearts,
na choinkę,
ozdoby choinkowe,
prezent,
rękodzieło,
serca,
serduszka,
snowflakes,
sweetheart
sobota, 17 grudnia 2011
Torba na ziemniaczki. ;)
W ubiegłym tygodniu była mowa o warzywach, więc nie mogło zabraknąć torby na ziemniaczki...
Wrrreszcie ją uszyłam!
Z początku wydawało mi się, że uszy torby są zbyt duże, że niewygodnie się może nosić, ale na ramieniu jest o wieele wygodniej. I mniej wysiłku się wkłada niż gdy się przy kolanku buja...
Tkanina z bliska jest w dotyku dość gruba - bo to oczywiście coś zbliżonego do płótna (choć nie tak gruba jak płótno), w zgrabne wzorki, w kolorze kawy z mlekiem (czyli tak, jak pasuje do reszty).
A dzięki temu, że prasowało się dość wygodnie, samo szycie było wyjątkowo przyjemne. I z tkaniny wyszło jeszcze kilka dodatkowych woreczków, które przydały się na inne drobnostki.
Moja maszyna jest wiekowa, dlatego nie miałam overlocka a jedynie zygzak i prosty ścieg Łucznika, ale po przeprasowaniu wyszło dość ładnie, więc to nie było tak uciążliwe...
Fotki niestety tylko jakby od środka, ale na możliwości jakie posiadam, myślę, że jest względnie wyraźne.
I z towarem w komplecie. ;))
Tkanina powoli się kończy, więc czas poszukać nowych możliwości...
I tym razem z pewnością będzie coś w klimacie choinkowym, więc zapraszam wkrótce. ;)
Etykiety:
bag,
hand made,
kawa z mlekiem,
kolor,
potatoes bag.,
rękodzieło,
siatka,
sweetheart,
torba,
torba na ziemniaki,
torba z płótna
piątek, 9 grudnia 2011
Zimowe zapasy...
Któregoś pięknego dnia, zainspirowała mnie marchewka.
Zwyczajna, polska karotka...
Kiedy się nią zachwycałam, szydełko spojrzało niewinnie i... spróbowaliśmy wspólnie podjąć to wyzwanie.
Po chwili zgodnej współpracy - wyhodowaliśmy odmianę późnojesienną. ;)
Do kompletu zaplanowałam jeszcze wyhodowanie żołędzia, ale chyba bardziej przypomina orzeszek...
Jak wiadomo takie rarytasy nosi się w fajnej siatce na zakupy, więc powstała jeszcze biała, zgrabna, siateczka z przewiewnymi otworami...
Pozostaje więc tylko wynieść je w chłodne miejsce... ;))
Etykiety:
carrot,
crochet,
hand made,
marchewka,
na szydełku,
rękodzieło,
siatka,
sweetheart,
zapasy na zimę,
żołędzie
środa, 7 grudnia 2011
O dwóch takich co... przyszli pocztą...
Jak tylko pomyślę o naszym listonoszu, od razu myślę o nim ciepło...
I właśnie wczoraj ten przemiły pan, wczuwając się w rolę Świętego Mikołaja, podarował mi kopertę w wersji 3D, z prezentem książkowym.
Tak się stało, że wygrałam kolejny konkurs. Tym razem u Scathach.
Jej piękny uśmiech uświadomił mi, że to jednak mnie przypadła książkowa adopcja Szymona Hołowni i Marcina Prokopa...
W nabliższym czasie zabieram się więc za lekturę, by poznać te pozornie sprzeczne światy dwóch mężczyzn. Pozornie sprzeczne, bo tak jakoś pomyślałam, że oni jednak są braćmi...
Dziękuję pięknie!
A sobie, po przeczytaniu książki, życzę poznania ich w rzeczywistości... ;)
Serwetki w kolorze ecru...
W czasie, gdy jeszcze działało szydełko, stworzyłam kilka wełnianych serwetek.
Nie miałam pomysłu, ani schematu, ale kiedy szydełko wpada do rąk, działa wedle swojego rytmu...

Nie miałam pomysłu, ani schematu, ale kiedy szydełko wpada do rąk, działa wedle swojego rytmu...

Kolor ecru, włóczka niestety nie wiem co dokładnie posiada w składzie, ale na pewno posiada wełnę.
Kiedy tworzyłam kwadratową, zrozumiałam, że moja przyjaźń z szydełkiem się dopiero rozpoczyna...
Lubię wpatrywać się w te struktury...
Czy jest tu ktoś jeszcze kto lubi te wzorki?! ;)
Etykiety:
ecru,
pod kubek,
podkładka,
podkładki,
ręcznie wykonane,
rękodzieło,
sweetheart,
szydełko,
szydełkowe serwetki,
wełniane
A jednak...
Oto i jest - moja nowa mysz...
Producent podszedł do tematu profesjonalnie. Miałam szansę poczytać o tym jak obchodzić się ze sprzętem elektronicznym. Co dla mnie jest nowością, bo do tej pory nie czytałam krótkich instrukcji i korzystałam z myszek z najniższej półki (o ile w ogóle na jakiejkolwiek półce leżały:)).
Mnie podoba się okładka. Może jest nieco marketingowa, ale jest w niej kilka składników, które pozwoliły mi dostrzec rzeczy istotne.
Aktualnie się z myszką oswajamy. ;)
Choć po tej przesiadce zaczęłam doceniać rolę swobody i cały system bezprzewodowej komunikacji, którą dotychczas wypierałam, jakoby nie była mi potrzebna. Kluczem do tego jest oczywiście bateria, której też w myszkach nie lubiłam, traktując jako dodatkowy kłopot. Jednak bateria baterii nie równa, dlatego w praktyce sprawdzę czy było to słuszne. Mysz ma tę zaletę, że sygnalizuje kiedy potrzebuje dawki energii...
Myślę, że to dobry, praktyczny prezent. Nawet bez okazji, bo w sumie po co okazje do obdarowywania, skoro każdy dzień jest dla takich celów właściwy.
Jeśli chodzi o sam zasięg, to mysz u mnie działa w odległości sześciu metrów (większej odległości sprawdzić nie mogłam).
Można więc klikać z kuchni, przedpokoju, łazienki, spiżarni, z innego pokoju, tarasu, budy dla psa, z szafy, czy co gdzie tam kto ma i co lubi. O ile nie przeszkadzają w tym drzwi, ściany itp. No i o ile posiada się wzrok sokoli. Chociaż, w sumie... zawsze można dokupić lornetkę. :P
A tak całkiem poważnie pisząc, DZIĘKUJĘ za ten prezent i za wyróżnienie mojej odpowiedzi! Mysz przyszła w najbardziej odpowiednim momencie...
Może wyszło nieco nie rękodzielniczo, ale w ten oto sposób niezwykły już mogę do Was klikać. ;)
Producent podszedł do tematu profesjonalnie. Miałam szansę poczytać o tym jak obchodzić się ze sprzętem elektronicznym. Co dla mnie jest nowością, bo do tej pory nie czytałam krótkich instrukcji i korzystałam z myszek z najniższej półki (o ile w ogóle na jakiejkolwiek półce leżały:)).
Mnie podoba się okładka. Może jest nieco marketingowa, ale jest w niej kilka składników, które pozwoliły mi dostrzec rzeczy istotne.
Aktualnie się z myszką oswajamy. ;)
Choć po tej przesiadce zaczęłam doceniać rolę swobody i cały system bezprzewodowej komunikacji, którą dotychczas wypierałam, jakoby nie była mi potrzebna. Kluczem do tego jest oczywiście bateria, której też w myszkach nie lubiłam, traktując jako dodatkowy kłopot. Jednak bateria baterii nie równa, dlatego w praktyce sprawdzę czy było to słuszne. Mysz ma tę zaletę, że sygnalizuje kiedy potrzebuje dawki energii...
Myślę, że to dobry, praktyczny prezent. Nawet bez okazji, bo w sumie po co okazje do obdarowywania, skoro każdy dzień jest dla takich celów właściwy.
Jeśli chodzi o sam zasięg, to mysz u mnie działa w odległości sześciu metrów (większej odległości sprawdzić nie mogłam).
Można więc klikać z kuchni, przedpokoju, łazienki, spiżarni, z innego pokoju, tarasu, budy dla psa, z szafy, czy co gdzie tam kto ma i co lubi. O ile nie przeszkadzają w tym drzwi, ściany itp. No i o ile posiada się wzrok sokoli. Chociaż, w sumie... zawsze można dokupić lornetkę. :P
A tak całkiem poważnie pisząc, DZIĘKUJĘ za ten prezent i za wyróżnienie mojej odpowiedzi! Mysz przyszła w najbardziej odpowiednim momencie...
Może wyszło nieco nie rękodzielniczo, ale w ten oto sposób niezwykły już mogę do Was klikać. ;)
poniedziałek, 21 listopada 2011
W mysich klimatach...
Naoglądałam się szkodników. Najpierw tych z rodziny kablowatych, a potem... u Moniki Madejek - w pięknej serii lawendowej. Zajrzyjcie koniecznie w te wysmakowane, estetyczne cuda...
Zdecydowanie jej myszki bardziej przypadają mi do gustu niż te polne, czy ostatnio psotne komputerowe.
Z tymi ostatnimi miałam kilka konfliktów, bo tak się składa, że naraz, jakby się złośliwce uwzięły... Przestała działać nawet zapasowa, sprzed wielu lat i pożyczona.
I nie dość, że jedna po drugiej zaczęły fochy strzelać, to jeszcze w skrzynce znalazłam maila, że wygrałam mysz w konkursie, w którym wzięłam udział kilka tygodni temu. Ale niestety, trzeba było odpisać w ciągu 24h i... chyba już jest za późno...
No i nie wiem jak, ale kiedyś będę musiała to powiedzieć. Więc... napiszę wprost, by się z tym oswoić...
Ijuś... Ze... ze... zepsułam i Twoją mysz.
Wybaczysz mi? ;)
A taka fajna... Z piłeczką była. Można było się nią pobawić w ramach relaksu...
Heh, wiadomo co to znaczy zamiast myszy, używać klawiatury. Jak nie wiecie, spróbujcie. Chociażby dla sprawdzenia na ile to łatwe. Obracanie TABulatorami, czy strzałkami to nielada sztuka.
No... I wyszło nieco nie rękodzielniczo i że psotnik jestem, ale cóż... Z prawdą trzeba się pogodzić. ;))
piątek, 11 listopada 2011
Stało się, stało... Szydełko nie wytrzymało.
Podczas trzeciej godziny dziergania, na skromnym zakręcie... trachnęło...
Przerobiłam jeszcze tylko 3 oczka końcówką i stwierdziłam, że połówka to jednak za duże ograniczenie.
A że był to cieniutki teflon 2mm, powinno to być przeze mnie do przewidzenia.
Czasem, podczas maratonów, kładłam je na zimnym parapecie, aby nieco ostygło, ale tym razem nie zrobiłam sobie przerwy. Więc mam za swoje...
W tzw. międzyczasie założyłam drugiego bloga, na którym będzie nieco więcej na temat aktywności fizycznej i wszelkich pokrewnych tematów.
Najbardziej zielony spośród moich blogów...
Zapraszam Was - również do wzięcia udziału w ankiecie z prawej strony bloga.
Przerobiłam jeszcze tylko 3 oczka końcówką i stwierdziłam, że połówka to jednak za duże ograniczenie.
A że był to cieniutki teflon 2mm, powinno to być przeze mnie do przewidzenia.
Czasem, podczas maratonów, kładłam je na zimnym parapecie, aby nieco ostygło, ale tym razem nie zrobiłam sobie przerwy. Więc mam za swoje...
W tzw. międzyczasie założyłam drugiego bloga, na którym będzie nieco więcej na temat aktywności fizycznej i wszelkich pokrewnych tematów.
Najbardziej zielony spośród moich blogów...
Zapraszam Was - również do wzięcia udziału w ankiecie z prawej strony bloga.
środa, 9 listopada 2011
Karteczki i Zawodowy Optymista na straży...
Ta piękna, urodzinowa, karteczka dotarła do mnie od Vivi22.
I tak się jakoś przykleiła, że ją ledwie zauważyłam, więc ciesząc się, że to nie kolejny rachunek, sięgnęłam do skrzynki głęboko...
Czekała na mnie jakiś czas. Aż wyszła na światło dzienne...
Dziękuję!
Jest taka kobieca... ;)
♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥
A to już drobne prezenty ode mnie.
Foto nocne, bo nieco szybkie, ale to nie ważne.
Ważna jest akcja, która sprawiła tak wiele radości...
Pewnego dnia Anula napisała na swoim blogu o tym, że Laurka potrzebuje wsparcia.
Przygotowałam więc pocieszny zestaw...
Wraz z karteczką z ciepłymi myślami poleciał ZAWODOWY OPTYMISTA.
Mężczyzna, który ma wspierać i strzec uśmiechu Laurki...
Ten rodzaj mężczyzn, jak powszechnie wiadomo, jest typem wzrokowca.
Z należytą uwagą obserwuje i rejestruje uśmiechy.
I znosi wszelkie obściskiwania...
A to już ciepłe życzenia do Anulki, która 4.11. miała urodziny.
Raz jeszcze WSZYSTKIEGO CO NAJLEPSZE!
Dziękuję, że jesteście.
Ściskam Was ciepło.
Etykiety:
brelok,
broszka,
googly eyes,
kartka,
optymista,
perły,
rękodzieło,
róż,
różowa,
sweetheart,
zawodowi optymiści
sobota, 29 października 2011
Czas na prezenty od naszych zdolnych rękodzielniczek...
Dziękuję za Wasze wczorajsze życzenia, karteczki i prezenty!
Nie było imprezy. ;)
Chociaż lubię te dni, gdy tak wiele osób z serducha wprost życzy. To miłe...
Data zmieniła się na bardziej okrągłą i mam pewne plany, które przez wiele lat kształtowałam na te czasy. Jednak i one wymagają doprecyzowania, ulepszenia i rozszerzenia możliwości. Nie pozostaję jedynie przy rękodziele, choć sporo czasu zajmuje, ale myślę, że wszystko można pogodzić...
Rzeczywistość zweryfkuje na ile moje plany są rozsądne, czy mnie potrzebne, czy potrzebne innym...
A to już prezenty od kreatywnych i przesympatycznych kobietek...
Kolorowa karteczka od Anulki.
Karteczka od pracowitej Moniki...
I piękna, błękitna karteczka z notesikiem od Monis-ki. Cacuszko!
Na koniec dnia Ijuś uraczyła mnie sweterkiem i pięknym, żółciutkim motkiem włóczki...
Wygląda na to, że motek jest charytatywny. Wspiera jedno z Hospicjum w Chesterfield.
U nas chyba nie ma takiej możliwości, by wspierać takie organizacje, ale może za pewien czas ktoś przygarnie ten pomysł uczciwie w naszym kraju, bo myślę, że jest u nas wiele kobiet, które są otwarte na to, by łączyć szydełkowanie z tak pożytecznymi akcjami pomocy.
Dziękuję Wam, raz jeszcze, za wszelkie serdeczne odruchy w moim kierunku. Również te, których nie przytoczyłam na tym rękodzielniczym blogu.
Ściskam Was ciepło i przyjemnego weekendu Wam życzę!
czwartek, 27 października 2011
Jak bardzo trzeba być przesiąkniętym rękodziełem, żeby trafić na nie tam, gdzie się go nie spodziewa...?!
W przerwie pomiędzy szydełkowaniami musiałam dokonać kolosalnej zmiany...
Udało mi się zmienić ukochane oprawki i "podziarane" szkiełka, z którymi działałam przez ponad rok. Było strasznie trudno, wręcz koszmarnie, i aż nadto kosztownie, chociaż starałam się akceptować sytuację mimo wszystko i jak na moje możliwości, myślę, że i tak jest całkiem w porządku...
Wszelki koszmar z trudnościami zwieńczyła mi niezwykle przyjemna obsługa i zaproponowane przez intuicję (aż mnie samej trudno w to uwierzyć)... ręcznie wykonane oprawki...
O tym, że są ręcznie wykonane przekonałam się dopiero w domu, bo wybrać musiałam (podobno) najtańsze, a co za tym idzie, względnie stabilne. Kolor, jakość i dopasowanie, pozostawiają jednak nieco do życzenia. Bo cudów się nie spodziewałam przy takich możliwościach (tym bardziej, że cuda zawsze są nieprzewidywalne - kto doświadczył, ten wie).
Choć kilka grubych setek poszło w niedopasowane oprawki, za pół roku muszę wydać ponad dwa razy tyle... Hardcore! bo tylu zer się nie spodziewałam...
Nie powiem, że mnie to przeraża, ale oprawki, które mam, nie są jak poprzednie, które spełniały 100% swojej roli (były wytrzymałe, pomimo usterki), więc z góry rozumiem niełatwą sytuację plus kolejne, kolejne badania i wydatki.
Póki co jest względnie lepiej. Względnie, bo poza kwestią możliwości, różnica w postrzeganiu momentami mnie przeraża. W obecnym klimacie - podłoga wydaje się ruchoma, kafelki na ścianie w wersji 3D, podobnie jak inne "wypukłe" przedmioty, jakby w trójwymiarze... Jakby tego było mało, co pewien czas ból głowy, dziwny lęk, wynikający zapewne z różnic, wrażenie kołysania i coś, czego nie jestem w stanie zrozumieć, choć pragnę...
Kolejne pół roku takiej perspektywy brzmi dość przeraźliwie, więc w poczet niełatwych doświadczeń wpisałam sobie elementy siarczystego humoru, do czasu aż wszelkie efekty uboczne tej zmiany (zwane przeze mnie dla tych celów imprezowymi) przejmią nieco żartów i wpiszą się w tę zdrową aktywność - w jej poczucie zadowolenia i stabilność po zmianie...
Można patrzeć na nieprzyjemne doświadczenia z dystansem i zrozumieć, że granice poszerzają się same, a każde takie "imprezowe ciacho", jest potrzebne, by mogło być lepiej i bardziej pewnie już wkrótce...
Udało mi się zmienić ukochane oprawki i "podziarane" szkiełka, z którymi działałam przez ponad rok. Było strasznie trudno, wręcz koszmarnie, i aż nadto kosztownie, chociaż starałam się akceptować sytuację mimo wszystko i jak na moje możliwości, myślę, że i tak jest całkiem w porządku...
Wszelki koszmar z trudnościami zwieńczyła mi niezwykle przyjemna obsługa i zaproponowane przez intuicję (aż mnie samej trudno w to uwierzyć)... ręcznie wykonane oprawki...
O tym, że są ręcznie wykonane przekonałam się dopiero w domu, bo wybrać musiałam (podobno) najtańsze, a co za tym idzie, względnie stabilne. Kolor, jakość i dopasowanie, pozostawiają jednak nieco do życzenia. Bo cudów się nie spodziewałam przy takich możliwościach (tym bardziej, że cuda zawsze są nieprzewidywalne - kto doświadczył, ten wie).
Choć kilka grubych setek poszło w niedopasowane oprawki, za pół roku muszę wydać ponad dwa razy tyle... Hardcore! bo tylu zer się nie spodziewałam...
Nie powiem, że mnie to przeraża, ale oprawki, które mam, nie są jak poprzednie, które spełniały 100% swojej roli (były wytrzymałe, pomimo usterki), więc z góry rozumiem niełatwą sytuację plus kolejne, kolejne badania i wydatki.
Póki co jest względnie lepiej. Względnie, bo poza kwestią możliwości, różnica w postrzeganiu momentami mnie przeraża. W obecnym klimacie - podłoga wydaje się ruchoma, kafelki na ścianie w wersji 3D, podobnie jak inne "wypukłe" przedmioty, jakby w trójwymiarze... Jakby tego było mało, co pewien czas ból głowy, dziwny lęk, wynikający zapewne z różnic, wrażenie kołysania i coś, czego nie jestem w stanie zrozumieć, choć pragnę...
Kolejne pół roku takiej perspektywy brzmi dość przeraźliwie, więc w poczet niełatwych doświadczeń wpisałam sobie elementy siarczystego humoru, do czasu aż wszelkie efekty uboczne tej zmiany (zwane przeze mnie dla tych celów imprezowymi) przejmią nieco żartów i wpiszą się w tę zdrową aktywność - w jej poczucie zadowolenia i stabilność po zmianie...
Można patrzeć na nieprzyjemne doświadczenia z dystansem i zrozumieć, że granice poszerzają się same, a każde takie "imprezowe ciacho", jest potrzebne, by mogło być lepiej i bardziej pewnie już wkrótce...
Etykiety:
hand made,
oprawki,
ręcznie wykonane,
rękodzieło,
sweetheart
Subskrybuj:
Posty (Atom)































