piątek, 19 sierpnia 2011

Niebieska torebeczka z moheru...

Powstała zupełnie spontanicznie.
Bez żadnego schematu i bez przygotowania, bo schematów i tak nie rozumiem i nie potrafię za nimi podążać.

Jej wykonanie zajęło niemal etatową ilość godzin, ale dla samego efektu, treningowego przeplatania nitek, odkrywania nieodkrytych możliwości, wpatrywania się w tę strukturę, w ten spokojny kolor, warto było spędzić nad nią tyle czasu!
Tym bardziej, że to moja pierwsza szydełkowa torebka...


Jest niewielka - ma ok. 20 cm. Środek jest lekko zwężany, z boku lekko widoczny szew. Dół z lekkim marszczeniem.  Nie jest idealna, ale przypomina nieco kształt jaki lubię...

Torbeczka nadaje się właściwie tylko dla małej dziewczynki, bo jest bardzo delikatna i leciutka...

wtorek, 16 sierpnia 2011

Come back! ;)

Zmieniłam wygląd bloga, wkrótce zmienię stronę i zamieszczę swoje prace w jednym miejscu.

Proszę, przy okazji, o wypełnienie ankiety (z prawej strony bloga, w pasku bocznym).
Jeśli chcecie się podzielić swoimi przemyśleniami na temat koloru różowego (bez względu na rodzaj emocji z tym związanych), śmiało.


Pozdrawiam ciepło!

I do przeczytania wkrótce... :)

niedziela, 2 stycznia 2011

Witajcie w Nowym 2011 Roku.

Życzę Wam wszystkiego co najlepsze!
Duuużo zdrowia, mnóstwa sił, zawsze pozytywnej energii, radości na każdy dzień, wiary i cierpliwości, odpoczynku i skuteczności oraz Anielskiej opieki... A także mnóstwa Miłości, sprzyjających okoliczności i wszelkiej pomyślności, zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym!
Niech się spełniają Wasze marzenia! :)


♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥  ♥

Nie powiem, że byłam krystalicznie grzeczna w ubiegłym roku, ale Anioły chyba mnie kochają z wzajemnością... ;))

Jakiś czas temu brałam udział w kiermaszu ArtStacji, organizowanym przez Monikę Madejek. Nie łatwo było przygotować paczuchę, bo spędziłam nad nią... nieco ponad pół doby (upsss), z dwiema niewielkimi przerwami na krótki obiad i kolację (o ile o poranku można w ogóle mówić o kolacji:P). Jednak jak to zwykle u mnie bywa, świetnie się bawiłam, pomimo zmęczenia i ostrej wymiany zdań ze sprzętem, zwanym biurowym. Nie wszystkie objawy były z tego zadowolone, ale ja, ze swej aktywności, owszem.

Zwieńczeniem tej pracy był powrót niemal pełnej paczki i tego oto cudownego, niesamowicie optymistycznego a jednocześnie naturalnie podnoszącego na duchu... Aniołka.
Kiedy go dostrzegłam, od razu go przytuliłam, wydając nieco dziwny dźwięk, którego, nie wiedzieć dlaczego, nie zrozumieli domownicy.
Tak to właśnie bywa, kiedy zachwyt budzi się w człowieku w sposób nieoczekiwany...

Dziękuję, Moniko!

 Relację z kiermaszu ArtStacji znajdziecie na blogu Moniki.

środa, 22 grudnia 2010

Wymianka Aniołkowa - część 2.

Anielska przesyłka dotarła do mnie od Moniki z bloga Ulotne Chwile.
Kiedy ją otworzyłam, ujrzałam istne cuda!
Do dziś nie mogę wyjść z podziwu...
Od razu widać, że Monika kocha aniołki. I, podobnie jak ja, dzieci. ;))Czekoladka nie załapała się do zdjęcia, bo ją jakiś łasuch spałaszował. :))


Zbliżenie na anielskie serduszko...


Anielska bombeczka... 


Nawet kopertka w aniołki! :))


I przecudnej urody kartka! 
Od kilku tygodni już wyzwala mój uśmiech... I za każdym razem nie chce mi się odrywać od niej wzroku. W tej chwili również! :)) 


Moniko, barrdzo dziękuję za wspaniałe anielskie prezenciki!
Wszystko jest cudowne i napełnia mnie uśmiechem za każdym razem, gdy patrzę na dzieła Twoich rąk. Wtedy też myślę o Tobie ciepło... 


Dziękuję również Agnieszce za zorganizowanie Wymianki Aniołkowej, dzięki której mogę podziwiać te wszystkie cuda!

Ściskam Was ciepło!

Wymianka Aniołkowa - część 1.

Agnieszka z bloga Mój mały świat, zorganizowała Aniołkową Wymiankę. Niespodziankę przygotowywałam dla Ovillo. Kasia lubi kolor zielony, więc oprócz białego aniołka wykonałam jeszcze zielonego... 

A oto skład wymiankowej przesyłki:

Ręcznie wykonany aniołek z tkaninek w kolorze białym, z maleńkim, czerwonym serduszkiem...

Aniołek z tyłu...


Karteczka z aniołkiem...


Anioł - Zawodowiec. Z tylu posiada metalowe skrzydełka. Niestety tego już nie obfociłam...

I łakocie...


Fotki nie najlepszej jakości, ale to jedyna możliwość jaką wówczas miałam.


Dziękuję, Kasiu!